فرزندان جفنه ، در نزديكى گور پدر خويش / گور فرزند ماريه ، آن بزرگ بخشنده / از شراب گلگون « بريص » مىنوشند / و رودخانهء « بردى » با آب گواراى خويش به سوى ايشان مىخروشد . / چندان بخشنده‌اند كه سگان ايشان / [ از بسيار ديدن مهمانان ] ديگر جبون و ترسان شده‌اند ، به مانند گربكان . / و از شبح كسى كه بديشان روى آور مىشود هرگز نمىپرسند . / سپيدچهرگان‌اند با خوى خوش / سربلندان‌اند و از طراز نخستين / - آن جام كه مرا نوشانيدى و نوشيدم / از ميان رفت پس ديگر بار به من بنوشان [ 1 ] . گويند هنگامى كه خداوند سيل عرم را بر مردم سبا فرستاد ، عمرو بن عامر ، كه كاهن بود گفت : « هر كه از شمايان درختان خرماى رسته در ميان گل تر خواهد كه خرما دهند خداوند خود را به هنگام قحط و تنگى ، پس به يثرب پر نخل شتابد . » و اوس و خزرج بودند كه اين كار را كردند . و سويد بن صامت گويد : منم فرزند مزيقيا عمرو ، و نياى من / پدرش عامر ماء السماء است . و منذر بن حرام - جدّ حسان بن ثابت بن منذر - در جاهليت عمياء - هنگامى كه نسبشان را تا غسان و تا نابت بن مالك و تا نبت بن اسماعيل بن ابراهيم بر مىشمارد - گويد : ما از عمرو بن عامر ، آن سرور بزرگ ، ارث برديم / و از حارثهء بخشنده ، شكوهى ديرسال را / و ميراثهايى از فرزندان نبت بن مالك / و نبت بن اسماعيل كه هرگز دگرگونى نپذيرفته است . گويند از واثلة بن حمير ، شكاشك بن واثله زاده شد كه شمار حمير در واثله است . در يادكرد قيس بن عيلان بن مضر بن نزار بن معد از قبيلهء قيس است : فهم ، عدوان ، اعصر ، و غنى بن اعصر ، و سعد بن اعصر - كه پدر باهله است و باهله زنى است از قبيله همدان - و منبه بن اعصر كه ايشان‌اند طفاوه ، و بنو اصمع ، رهط اصمعى هستند و قتيبة بن مسلم از بنو باهله است ، و بنو وائل از قيس‌اند ، و از بنو وائل است سبحان وائل و ثقيف و اينان همگى از مضرند .

--> [ 1 ] براى تمام شعر رجوع شود به ديوان حسان ، ص 17 . در ترجمهء اين شعر يكى دو مورد از ديوان و الشعر و الشعراء ، ص 365 ، كه روايت آنها درست‌تر بود ، استفاده شد .